EEM Groepenkasten

Column: All the world is a Stage

Gerwin Groote Klazienaveen

All the world is a Stage… of wel: Heel de wereld is een toneel en we zijn allemaal, man of vrouw, acteurs in dat stuk. Een column geschreven door Gerwin Groote.

“All the world’s a Stage…”

“Heel de wereld is een toneel en we zijn allemaal, man of vrouw, acteurs in dat stuk. “

William Shakespeare schreef deze gevleugelde woorden voor zijn stuk; “As you like it”. Lang, heel lang geleden. En daarin kan ik mij vinden.
We zijn allemaal maar pietepeuterig kleine mensjes, die ronddraaien op een aardbol. We spraken onderling, voor het gemak, af dat hij/zij de baas is, hij/zij zal volgen. Makkelijk, die zelfverzonnen regels. Maar ook oh zo saai.
We zijn allemaal mensen op een ronddraaiende bol; het toneel. We spelen allemaal ons rol; we leven. Zonder dat we weten waar we naar toe gaan of, veel belangrijker, waar het ooit zal eindigen. Als dat onze enige zekerheid is ( en naar mijn mening is dat de enige zekerheid), moet het toch niet zo moeilijk zijn om op een andere manier met elkaar om te gaan?

Als docent theater en acteur kan ik mij soms verwonderen over de meest rare dingen. Die meestal te maken hebben met die “regels”.

Wij Klazienaveeners, zo noem ik ons maar even:
Stug, bot, maar oh-zo behulpzaam als je ze direct benaderd. Op de man af, geen poespas. Geen gekkigheid. Daar houden “wij” niet van.
Wij zijn tof volk.
Die hele “doe maar normaal-mentaliteit” is wat mij betreft al een mooie stap van de “regels” af.

Dus schrijf ik een ‘column’ en dat is de eerste keer.

En als theatermaker ben ik me ervan bewust dat de eerste indruk de beste is. Dat elk mens zich na 1 á 2 minuten al heeft overtuigd van het slechte van degene die spreekt. Dat is een theaterwet. En ook een presentatie-techniek-wet. Andere mensen, onbekenden, beslissen in die eerste 60 a 90 seconden van de kennismaking al of ze u accepteren, of niet. Zo ook nu.
Als u tot zover als NU bent gekomen met lezen, had u dus bij die eerste zinnen tekst gedacht; dit vind ik wel tof. Dit wil ik wel lezen. En dus bent u tot nu gekomen. De anderen, waarschijnlijk zo’n 200 mensen voor u, hebben gedacht: “Godsamme, wat een dure woorden en ‘kekke-praterij’ dit loat ik an mien neus veurbie goan.” ( dat is nog keurig gezegd; eigenlijk dachten ze: “ Godsamme, donder toch op jong’. Wat ‘ie will’n zegg’n interesseert mie gien donder.” )

Omdat ik waardeer dat juist u wel doorlas, wil ik per direct het “U” zeggen doorbreken en vanaf nu afspreken dat we “Jij” tegen elkaar zeggen.
Dat heeft weer te maken met die regeltjes die we afspraken, waar we het zonet over hadden. Daar geloof ik niet in, dat is in mijn hoofd niet zo.
En vanuit daar besluit ik; vanaf nu type ik “jij”.

Jij hebt tot nu gelezen, en daar ben ik heel dankbaar voor.

Vanaf dit moment, schrijf ik, theaterdocent, acteur, levensgenieter en verwonderaar: Gerwin Groote, een column voor ‘klazienaveen24.nl’. Over de dingen die ik zie, die ik meemaak en waar ik van geniet. Omdat er in dit dorp zoveel te genieten en vooral te zien valt. Dingen die we elke dag meemaken, maar die we niet meer registreren omdat we ze “gewoon” zijn gaan vinden.
Ik ben dol op alle wrijving, op alle verdriet, angst en boosheid maar ook de rollende tranen van geluk en blijheid.
Omdat het emoties zijn die nog echt zijn.
Tegelijk is dat ook de voeding voor mijn vak: Theater.

We zijn allemaal acteurs op deze aardbol, in ons eigen theaterstuk.
En we spelen ieder ons eigen rol daarin.

Ik zou het leuk vinden als je vanaf nu meeleest via mijn ogen…
Want elke volwassene kan registreren wat er gebeurt, maar pas als je kijkt met de ogen van het kind in jezelf zie je wat er speelt.

Gerwin Groote

PS: voor alle taalpuristen onder u, mijn oprechte excuses voor alle interpunctie- werkwoordspelling- en grammaticale fouten. U went er vanzelf aan, net zoals ik.