EEM Groepenkasten

Column: Makkers, staakt uw wild geraas!

trump, zwarte pietOm kwart voor negen ’s morgens was het duidelijk. Het voor onmogelijk gehoudene was gebeurd! Amerika kiest Donald Trump als zijn volgende president. Een clown aan het roer van het machtigste land ter wereld. Een vrouwonvriendelijke, tegenstanders voor rotte vis uitmakende, driftige racist betrekt eind januari het Witte Huis in Washington. Hoe kon het zo ver komen?

Het is een teken des tijds. Er is onrust in de wereld. Zekerheden blijken niet meer zo zeker te zijn. Veiligheid kan niet meer worden gegarandeerd. Pensioenen zijn niet meer zeker. Meer dan de helft van de mensen werkt zich een slag in de rondte op basis van jaarcontracten met alle onzekerheid van dien. Ouderenzorg is niet meer zoals het was. Het land wordt overspoeld door vluchtelingen en gelukszoekers. Geef ze eens ongelijk. Zou jij blijven wonen in een platgebombardeerde stad als Aleppo of een uitzichtloze toekomst voor je vrouw en kinderen afwachten in een door machtswellustelingen en geloofsfanatici verscheurd continent als Afrika? Al gauw wordt zo een voedingsbodem gelegd voor de opkomst van populisten die dankbaar een beroep doen op bestaande angst- en onderbuikgevoelens en gouden bergen beloven. Ik hou mijn hart vast voor de verkiezingen in ons land in maart 2017!!

Eind oktober zag ik weer de eerste berichten uit de ‘zwartepietendiscussie’ in de pers verschijnen. Welke kleur zouden de Zwarte Pieten dit jaar krijgen? Er is blijkbaar in ons land een hardnekkige groep mensen die evenals vorig jaar de discussie weer wil aanzwengelen. Ik begrijp de argumenten van deze groep meest Surinaamse en Antilliaanse medelanders maar al te goed. Ook aan hun protest ligt angst, onzekerheid en een afkeer van racisme toen en nu ten grondslag. Terecht, maar toch vraag ik me af of de soep zo heet gegeten wordt als ze wordt opgediend.

Moet hun gelijk de verandering van een eeuwenoud kinderfeest tot gevolg hebben? Cultuur is altijd aan verandering onderhevig. Vijftig jaar geleden zong men andere liedjes dan tegenwoordig. Waren er in het theater andere voorstellingen te zien dan nu. Zo zou ook het Sinterklaasfeest aangepast kunnen worden aan inzichten van deze tijd. Als je stelling neemt tegen racisme en daarmee A zegt, moet je ook B durven zeggen.

Is dat gemakkelijk? Nee, zeker niet als je zoals ik al 35 jaar jaarlijks opdraaft als Goedheiligman en nog nooit een keer een verkeerd woord hebt gehoord van en over Zwarte Piet. Vaak zijn de Pieten de gangmakers en hoofdrolspelers op het feest en zeker geen onderdanige knechten. Wie is er nog bang van deze grappige kindervriend op het Sinterklaasfeest sinds hij jaren geleden al de roe en de zak voor stoute kinderen in Spanje achterliet? Oke, de Wegwijspiet is wel eens de weg kwijt waardoor Sint te laat arriveert en de Pakjespiet is vergeten waar hij de cadeautjes heeft verstopt, maar dat wordt gelukkig ter plaatse opgelost en alles komt uiteindelijk op zijn pootjes terecht waarna de kinderen luidkeels zingend vol presentjes de zaal verlaten. Maar om die vergissingen van Piet nou te koppelen aan zijn geschminkte huidskleur en racistisch te noemen gaat zelfs Sint te ver. “Ook al ben ik zwart als roet, ‘k meen het toch goed!”, zingt Piet immers, zich reeds bij voorbaat verontschuldigend.

Jammer dus, heel erg jammer dat er zo wordt gezaagd aan de poten van het oerhollandse kinderfeest. Als er wat meer verdraagzaamheid in Nederland zou zijn, wat meer begrip voor mensen uit andere culturen of met een ander geloof en wanneer daarvoor wat meer ruimte zou worden geboden, dan was deze ‘zwartepietendiscussie’ waarschijnlijk helemaal geen issue geweest in ons land! Geven en nemen perfect in balans met wederzijds respect.

Dat het gezond verstand moge winnen van het opborrelende onderbuikgevoel!!

Harry Nibbelke