EEM Groepenkasten

Gedicht: De verloren haan – door Jans Jagt

de verloren haan door jans jagtDe verloren haan

De kerktoren, die mooi wou zijn
stond droevig in de vroege morgenzon
Nog steeds kon zij niet geloven
dat ze zonder haar haan verder leven kon

Bij windkracht tien de vorige dag
sloeg het noodlot onverwachts toe
Een stekende pijn boven in de kruin
ik wil m’n haan terug, maar ik weet niet hoe

Bittere tranen uit een glas van lood
gebogen verwerkt de kerktoren haar verdriet
Heel het dorp zocht naar het groot verlies
maar gezamenlijk medeleven had z’n resultaat ook niet

De veroorzaker van al die pijn lag in dominee’s kippenhok
al dagen waren zijn kippen van de leg
Angstvallig hielden zij hun groot geheim bewaard
niemand haalt voorlopig ons haantje weg

Maar gezond kippenverstand deed tenslotte overwinnen
drie gekozen kippen brachten de haan boven water
Een paar extra bouten werden verankerd
als waarborg voor stormen van later

De kerktoren gloort weer in de vroege ochtendzon
trotser als ooit tevoren
De kerktoren die mooi wou zijn
laat dat luidkeels aan de verre omtrek horen.

Jans Jagt